Prawo energetyczne

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii (w tym ciepła) oraz działalność przedsiębiorstw energetycznych.

Ustawa normuje kluczowe kwestie związane z sektorem energetycznym w Polsce w zakresie:

• Polityki energetycznej – zasady i kierunki działań państwa na rzecz bezpieczeństwa energetycznego.
• Zaopatrzenia w energię i jej użytkowania – warunki dostarczania oraz bezpiecznego korzystania z energii elektrycznej, paliw gazowych i ciepła.
• Działalności przedsiębiorstw energetycznych – zasady funkcjonowania firm energetycznych (np. wytwórców, operatorów sieci, sprzedawców), w tym koncesjonowanie działalności.
• Organów regulacyjnych – kompetencje i zadania instytucji państwowych, w tym Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE).
• Rynku energii i sieci dystrybucji – zasady współpracy uczestników rynku, przyłączania instalacji do sieci oraz rozliczeń z odbiorcami.

Prawo energetyczne reguluje również:

• wymagania dla osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci,
• obowiązek posiadania świadectw kwalifikacyjnych przez te osoby,
• powoływanie komisji kwalifikacyjnych do stwierdzania posiadania kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją.

Aktualny tekst ustawy Prawo energetyczne (link do tekstu ustawy znajdującego się na stronie sejmu w Internetowym Systemie Aktów Prawnych isap.sejm.gov.pl )